God zei tegen Jozua:
Zoals ik Mozes heb bijgestaan, zo zal ik ook jou bijstaan. Ik zal niet van je zijde wijken en je niet verlaten.
(…) waar je ook gaat, de HEER, je God, staat je bij.
(Jozua 1, vers 5b en 9b)

Jezus zei tegen zijn leerlingen:
En houd dit voor ogen: ik ben met jullie, alle dagen, tot aan de voltooiing van deze wereld.
(Mattexfcs 28, vers 20b)

Jozua, de nieuwe leider van Israxebl. Samen op weg naar het beloofde land. x93Ik ben bij jex94, zegt God. In vertrouwen gaan ze op weg, de toekomst tegemoet. Als de moed ze in de schoenen zal zinken, kunnen ze teruggrijpen op deze belofte.

Jozua en Jezus. Dezelfde naam in een andere taal. Wij, op weg naar het beloofde land, de nieuwe aarde. Opnieuw klinken die woorden: x93Ik ben bij jex94. Uitgesproken door Jezus. En nu is de Leider zxe9lf God.

Ga jij in vertouwen op weg, de toekomst tegemoet? Als de moed je in de schoenen zinkt, grijp je dan terug op zijn belofte?

Na 7 jaar en 145 dagen stopt Jlog. Maar God was, is en zal zijn. Hij gaat door.

Ga met Hem.

Adieu.

Aan jou, beste lezer, of je nu wel of niet gereageerd hebt, hartelijk dank. Alle eer aan God. Ik bid voor je.

God zei tegen Jozua:
Zoals ik Mozes heb bijgestaan, zo zal ik ook jou bijstaan. Ik zal niet van je zijde wijken en je niet verlaten.
(…) waar je ook gaat, de HEER, je God, staat je bij.
(Jozua 1, vers 5b en 9b)

Jezus zei tegen zijn leerlingen:
En houd dit voor ogen: ik ben met jullie, alle dagen, tot aan de voltooiing van deze wereld.
(Matteüs 28, vers 20b)

Jozua, de nieuwe leider van Israël. Samen op weg naar het beloofde land. “Ik ben bij je”, zegt God. In vertrouwen gaan ze op weg, de toekomst tegemoet. Als de moed ze in de schoenen zal zinken, kunnen ze teruggrijpen op deze belofte.

Jozua en Jezus. Dezelfde naam in een andere taal. Wij, op weg naar het beloofde land, de nieuwe aarde. Opnieuw klinken die woorden: “Ik ben bij je”. Uitgesproken door Jezus. En nu is de Leider zélf God.

Ga jij in vertouwen op weg, de toekomst tegemoet? Als de moed je in de schoenen zinkt, grijp je dan terug op zijn belofte?

Na 7 jaar en 145 dagen stopt Jlog. Maar God was, is en zal zijn. Hij gaat door.

Ga met Hem.

Adieu.

Aan jou, beste lezer, of je nu wel of niet gereageerd hebt, hartelijk dank. Alle eer aan God. Ik bid voor je.

Licht verontwaardigd: “Gaan wij vasten
en dan gaan jullie bidden voor het eten!”

Inderdaad. Toeval of niet, vandaag is het zowel Aswoensdag als biddag voor respectievelijk de Rooms-katholieken en de Protestanten.

Op Aswoensdag begint, na carnaval, de vastentijd: de veertig dagen voor Pasen waarin sober wordt geleefd. Geen tussendoortjes, minder luxe eten, de televisie uit laten, meer tijd voor gebed en bezinning. Het blijft wel: de een neemt het serieuzer dan de ander.

Op biddag wordt er gebeden voor gewas en arbeid: voor het dagelijks eten en drinken, ofwel voor de oogst, en voor het werk. Vaak wordt dat in de speciale kerkdiensten breder getrokken en komen je eigen leven, de kerkelijke gemeente, de economie en de actualiteit aan bod.
Overigens is er in november ook een dankdag.

Graag wil ik onze Roomse broers en zussen tegemoetkomen, te beginnen door alle protestantse christenen op te roepen om de komende veertig dagen, te beginnen vandaag in de biddag kerkdienst, geen pepermuntjes uit te delen tijdens de preek.

(Bron afbeelding: onbekend)

Ze [Jezus en zijn leerlingen] kwamen bij een plek die Getsemane heette, en hij zei tegen zijn leerlingen: ‘Blijven jullie hier zitten, terwijl ik ga bidden.’ Hij nam Petrus, Jakobus en Johannes met zich mee. Hij voelde zich onrustig en angstig worden en zei tegen hen: ‘Ik voel me dodelijk bedroefd; blijf hier waken.’ Hij liep nog een stukje verder, liet zich toen op de grond vallen en bad dat dit uur zo mogelijk aan hem voorbij mocht gaan. Hij zei: ‘Abba, Vader, voor u is alles mogelijk, neem deze beker van mij weg. Maar laat niet gebeuren wat ik wil, maar wat u wilt.’ Hij liep terug en zag dat zijn leerlingen lagen te slapen. Hij zei tegen Petrus: ‘Simon, slaap je? Kon je niet één uur waken? Blijf wakker en bid dat jullie niet in beproeving komen; de geest is wel gewillig, maar het lichaam is zwak.’ Weer ging hij weg om te bidden, met dezelfde woorden als daarvoor. Toen hij weer terugkwam, lagen ze opnieuw te slapen, want hun ogen vielen steeds dicht, en ze wisten niet wat ze hem moesten antwoorden.
(Marcus 14, vers 32-40)

Soms vraag ik me af: wanneer heb je het zwaarder? Als je weet wat voor moeilijks er komen gaat of als je dat niet weet?

Jezus had het duidelijk onvoorstelbaar zwaar vlak voordat zijn lijden zou beginnen. Hij wist dat het lijden zou komen en dat het zwaar zou zijn. Dat bewijzen zijn woorden die hij in zijn gebed tot zijn Vader richt.

Maar wist hij ook wat er precies zou gaan gebeuren? Ja, want hij is God, zou ik denken. Of zou God de Vader hem hierin de menselijke kant hebben doen ervaren? De angst en onzekerheid voor het onbekende?

Hoe het ook geweest is, uit de verslagen van Matteüs, Marcus en Lucas blijkt dat Jezus het vlak voor zijn lijden al onvoorstelbaar moeilijk had, zowel lichamelijk als geestelijk. Of hij nu wel of niet precies geweten heeft wat hem te wachten stond…
En juist in die angst, onrust en droefheid geeft hij zich voor 100% over aan zijn Vader. ‘Laat niet gebeuren wat ik wil, maar wat u wilt.’ Een voorbeeld en steun voor ons.

(Bron afbeelding: site Kerk Broek in Waterland)

Ben ik nog onder de indruk van God?

Of is Hij mijn aller-allerbeste vriend geworden?

Leg ik Hem alleen maar mijn verlanglijstjes voor (‘Ik wil U vragen…’) en vergeet ik Hem te prijzen?

Of heb ik Hem zo klein gemaakt als mijn eigen mogelijkheden?

Bid ik netjes op de vaste momenten? En heb ik het verder te druk om meer tijd aan Hem te besteden?

Vraag ik of Hij met mij mee wil gaan vandaag, in plaats van of ik Hem mag volgen?

Neem ik voor het slapen gaan de dag nog even met Hem door, om dan snel onder de wol te duiken?

Het Bijbelboek Ezechiël was aan de beurt op de Bijbelstudiegroep. Elke twee weken bespreken we met een groepje mensen uit de kerk een Bijbelgedeelte of onderwerp dat met geloof te maken heeft. Ezechiël was een priester en profeet in de tijd dat het volk Israël in ballingschap was: verslagen en weggevoerd door de vijand.

Hoofdstuk 40 t/m 48 bevat gedeelten die lastig zijn om -samen of alleen- te lezen. De precieze afmetingen van de nieuwe tempel staan opgeschreven en maken het lastig om het te visualiseren. Juist vanwege de vele details.

De laatste hoofdstukken vormen de basis van de vraag waar ik dit bericht mee begin: ‘ben ik nog onder de indruk van God?’. Ben ik niet veel te druk met mijn eigen dingen bezig, zodat God naar de marge verdreven wordt (dat doet me denken aan wat ik in december schreef)? Hoeveel tijd krijgt God als ik ga bidden en hoe goed concentreer ik mij op het gebed?

Feitelijk is bidden namelijk het contactleggen met de Allerhoogste. Als ik een vertrouweling van koningin Beatrix zou zijn en elke dag even langs zou gaan, hoeveel aandacht zou ze dan van mij krijgen? En hoe komt het op haar over als ik het afraffel? Als ik binnen vijf minuten weer buiten sta?

Juist in het Oude Testament (de eerste 39 boeken van de Bijbel, die gaan over de tijd voordat Jezus kwam) komt eerbied voor God heel duidelijk en als vanzelfsprekend naar voren.* De uiterlijke houding van de gelovigen toont hun innerlijke houding: ze laten zich op de grond vallen als Hij verschijnt. Ze maken zich klein en tonen eerbied.

Ja, God is altijd bij mij. Maar is Hij niet te heilig om door mij als mijn vriendje behandeld te worden?

*Zie bijvoorbeeld: Genesis 24 vers 26, Exodus 34 vers 8, Rechters 13 vers 20b, 1 Koningen 18 vers 39, 1 Kronieken 29 vers 20.

Als je na twee maanden ’s ochtends opnieuw wakker wordt en na een paar uur tot je doordringt dat je je weer voelt als vanouds, dan is dat heerlijk. Na keelpijn, keelontsteking en koorts heeft een antibioticakuur mij binnen een week weer de oude gemaakt.

Nu ben ik blij dat er antibiotica bestaat en dat dat werkt bij mij, maar ik ben ook blij dat ik ziek geweest ben. Hoe raar het ook klinkt. Ik kreeg tijd om na te denken en op te schrijven wat ik moet veranderen om beter te functioneren. Ook heeft het me een goede stap doen zetten. Dat is nu een voorbeeld van hoe God iets slechts in iets goeds kan ombuigen. En dan vind ik dit nog maar een heel simpel voorbeeld.

Agenda
Ziekte doet je vaak afhankelijk weten van God. Dat deed het bij mij ook. Ik kan het nu over ‘wij’ en ‘de mens’ gaan hebben, maar ik zal het bij mezelf houden. Ik kan ervan overtuigd zijn dat ik mijn leven zelf in de hand heb. Dat ik de controle heb. Dat ik stuur, bijstuur, gas geef en rem. Ik kan een agenda volschrijven met afspraken en plannen. Ik kan een doel voor ogen hebben. Voor morgen en voor over 10 jaar.

God is de enige die weet of en hoe die afspraken en plannen zullen plaatsvinden.

Neem ziekte. Maar ook een aanrijding, ongelukkig vallen bij gladheid, het overlijden van iemand dichtbij of een kwetsend woord van een ander. Het kan mijn plannen in de war schoppen. Me stilzetten. Letterlijk of figuurlijk. Lichamelijk of geestelijk. Waar is m’n controle dan? Wat te doen met die volle agenda? Geen mens kan er iets aan doen, inclusief mezelf.

Het maakt me klein. Naar God. Ik sta er zeker niet dagelijks bij stil. Veel te weinig eigenlijk. De trein van het leven dendert maar door. En soms trekt God aan de noodrem.

Godsbeeld
Weet je, God is veel groter dan ik denk. En meer dan dat, God is meer dan mijn godsbeeld. Mijn beeld van God is gevormd door de tijd waarin ik leef, door de cultuur, mijn omgeving, mijn karakter…

Hoe snel beoordeel of veroordeel ik anderen op basis van mijn eigen visie of mening…van God. Ik zal wel even bepalen hoe God denkt. Over mij en over de ander. Of over mijn kerk en over die van de ander. Over mijn mening en over die van de ander.

Fout. Zelfs Jezus schuift de tradities van de jonge kerk in zijn tijd opzij en verkondigt een evangelie van liefde. Geen algemene liefde, die je ook zonder Hem kunt hebben of beleven. Een liefde zoals Hij die ons bekendmaakt via de Bijbel en zijn Geest. Een liefde die onze godsbeelden, denkbeelden, tradities, regels en gewoontes doorbreekt.

Overgave
Nu is het een utopie om te denken dat christenen volledig vanuit die liefde leven. Neem een bedrijf: zelfs in christelijke bedrijven rommelt het, worden mensen op een liefdeloze manier behandeld en zijn mensen oneerlijk. Ook christenen zijn mensen. Dat besef ik steeds weer. Hoewel ik van mening ben dat christenen harder dan wie ook zouden moeten streven naar die onvoorwaardelijke liefde die Jezus Christus ons heeft laten zien én van ons vraagt.

Blijkbaar zitten persoonlijkheden, karakters en de zondige aard zo diep in mensen dat het voor sommigen barstens moeilijk is om die liefde toe te laten en door te laten werken. Christenen zijn niet perfect. Maar God wel en Hij staat achter – nee, leeft ín – zijn kinderen. Door gebed en een houding van overgave kan Hij zelfs de meest weerbarstige persoon omvormen tot een kind naar zijn wil. Zelfs mij. Dát geloof ik.

Christus wordt steeds meer verdrongen uit het openbare leven. Dat is mijn stelling. Kijk naar de Evangelische Omroep (EO) op de radiozender 3FM. Bij de nieuwe 'zenderindeling' die een aantal maanden geleden inging, is de EO op haar zondagavond verder ingeperkt wat zendtijd betreft. Eerst begon het om 20:00 uur met JouwWeekendFinale!, en van 23:00 tot 01:00 uur Xnoizz. Nu moeten ze het doen van 22:00 tot 02:00 uur. En in de nacht mag talent Hanneke zich verder ontwikkelen.

Hetzelfde zie je met kerst. Werd er eerst -in het Engels- nog altijd Christmas geschreven, inmiddels zie je bijna overal Xmas staan. Men denkt 'Laten we Christ(us) maar vervangen', is dan de indruk die ik krijg.

Is Hij te confronterend? Of is het geen gevolg van onze individualistische samenleving, dat het geloof -en alles wat persoonlijk is- achter de voordeur moet blijven? Als dat echt zo is, dan vind ik dat jammer. Niet alleen omdat ik christen ben, maar vooral omdat het het beeld dat mensen van christenen hebben stereotyp en onrealistisch maakt. Als niemand het meer te openlijk mag uitdragen (volgens de publieke opinie; ik heb het niet over de wet), vormen mensen zich een verwrongen beeld en drijft de verschillende groepen mensen alleen maar verder uit elkaar. Juist terwijl ze juist zoveel onderlinge liefde, saamhorigheid en eenheid nodig hebben in deze tijd…

(Bron cartoon: Copyright Gospel Communications International, Inc – www.reverendfun.com)

Met kerst vieren we gezelligheid, lekker eten, samenzijn met familie of vrienden. Een kerstboom in huis, versierd met lichtjes, kerstballen, slingers en een piek.

Of… ging het toch ergens anders over…, kerst? Eerlijk? Ja. Kerst is het feest waarmee we de komst van God naar de aarde vieren, met de geboorte van Jezus Christus in de stal in Bethlehem. Naast het bekende verhaal van zijn geboorte, staat er ook ergens anders in de Bijbel iets over dat grote wonder, dat 'God de gedaante van een mens aannam'. Je leest het in Johannes 1:

In het begin was het Woord, het Woord was bij God en het Woord was God. Het was in het begin bij God. Alles is erdoor ontstaan en zonder dit is niets ontstaan van wat bestaat. In het Woord was leven en het leven was het licht voor de mensen. Het licht schijnt in de duisternis en de duisternis heeft het niet in haar macht gekregen. (…)
Het Woord is mens geworden en heeft bij ons gewoond, vol van goedheid en waarheid, en wij hebben zijn grootheid gezien, de grootheid van de enige Zoon van de Vader.
(Johannes 1, vers 1-5 en 14)

(Bron cartoon: Copyright Gospel Communications International, Inc – www.reverendfun.com)

Ik wens je een fijne kerstavond toe en daarmee een goede voorbereiding op het feest van Jezus' geboorte!

(Bron cartoon: Copyright Gospel Communications International, Inc – www.reverendfun.com)

U die mij geschapen hebt,
U wil ik aanbidden als mijn God.
In voor- en tegenspoed,
uw liefde doet mij zingen.

U die mij geschapen hebt,
U wil 'k danken hoe ik mij ook voel.
En U gehoorzaam zijn.
Heer U bent mijn doel.

Jezus vol liefde, U wilt ons leiden.
Wij prijzen U als onze Heer.
Kom met uw kracht o Heer,
en vul ons tot uw eer,
kom tot uw doel met ieder van ons.
maak ons een volk Heer, heilig en rein,
dat U Heer, volkomen
steeds toegewijd zal zijn.

U alleen, U loven wij,
ja, wij loven U, o Heer.
Wij verkondigen uw eer,
want Uw naam is ons nabij.
Daarom roemt het hele land
al de wond'ren van Uw hand.

(Opwekking 355)
(E&R Lied 149)
(Gereformeerd Kerkboek, Psalm 75, vers 1)

Bid of zing.